கடன்

தெய்வமே ஏன் வந்தாயோ ? என் வாழ்க்கையில் ஏன் வந்தாயோ ? உலகை நல்வழியில் மட்டுமே பார்த்த என் கண்களைக் கழுவி விடத்தான் வந்தாயோ ? கையளவு நெஞ்சத்தைக் கூட வலி நிரப்பி கனக்கச் செய்யும் வித்தையைச் சொல்லித்தர வந்தாயோ ? வாளையும் வில்லையும் தில்லையும் மிஞ்சும் சொல்லின் வீரியத்தை உணர்த்திட வந்தாயோ ? அச்சொல்லை விடவும் கொடியது புறக்கணித்தில் என்று வெளிச்சம் போட்டுக் காட்ட வந்தாயோ ? திருவிழாவில் தொலைந்த பச்சைப் பிள்ளையின் ஏக்கத்தை வளர்ந்த[…]

சாதிக்கப் பிறந்தவனடா நீ!

  வெற்று வேடிக்கை இல்லை வாழ்க்கை, ஊற்று போல் தினம் தினம் பிரச்சினைகள் எழலாம், நேற்று போல் இன்று இல்லை, இன்று போல் நாளை இல்லை, உன் விருப்பம் போல் நடக்காமல் போகலாம். சூழ்நிலைகளின் சூழ்ச்சியால்  நீ வீழாதே! காலத்தின் கட்டுக்குள் துவண்டு விடாதே! தவறி விழுந்தால் மறு நொடியே, நிமிர்ந்து எழு! வாழ்வெனும் வள்ளல், வாய்ப்புகளை வழங்கும், அதைப் பயன்படுத்தி வெற்றி கொள் எங்கும்! இலவச இணைப்புகள் நன்றாய் பயன்படுவதில்லை, கஷ்டமில்லா வாழ்வும் சரித்திரம் உருவாக்குவதில்லை,[…]

தோழி

  அவளின் நாணமாய் வளையும் பாதையின் முடியா தூரம் தான் எத்தனை? சிநேகிதனாய் மைல் கற்கள் நொடிகள் பாதம் கிழிக்கும் முற்கள் நடக்கையில் மோதும் புதுப் பூங்காற்று மனவெளி வழியில் காதல் நீரூற்று அவள் தீண்டிய கண்ணம் காதல் சின்னம் கைரேகையை மனது அறியும் என் துணை அவள் என்று என்றும் வாழும் நாள்வரை ஓயாமல் துடிக்கும் நினைவில் மூழ்கி முத்தெடுக்கும் என்னைக் கண்டவர்கள் “யார் அவள்?” என்று என்னைக் கேட்கிறார்கள் தோழி என்று சொல்லத் தான்[…]

 கண்ணன் என்னும் மாயன்

  அவன் கண்ணும் யாம் அறியா, அவன் குழலும் எம்செவி நுகரா, அவன் கவினும் யாம் காணா, அவன் இருப்பிடம் யாம் அறியா, அவன் காலத்தும் யாம்வாழா, அவன் பண்பும் யாம் உணரா. ஏனோ என் நெஞ்சம் அவன் அடி தழுவத் துடித்தது, தழுவிய பின் கண்டறிந்தேன், அவனை என் நெஞ்சினுள்!   கவிஞர் கா.கிருத்திகா, இரண்டாம் ஆண்டு, Computer Technology.

கண்ணீரின் காரணம்

  ஓ வென்று நீ குரல் கொடுக்க, நின்ற இடத்தில் நான் நடுங்கி போனேன். உன் கவலையின் காரணம் அறிய ஓடி வந்து உன்னைப் பார்த்தேன். நீயோ தேம்பி தேம்பி அழுது கொண்டிருந்தாய்! உன் விம்மல்களின் பொருளறியாது நானோ குழம்பி நிற்க, நீயோ உன் கண்ணீரால் என்னை நித்தமும் நனைத்தாய். ஆனால் உன் கண்ணீர் கண்டு பூமி சிரிக்க அப்போது தான் புரிந்தது புவியின் புத்துணர்ச்சிக்காக உன் கண்ணீரைப் பூக்கச் செய்திருக்கிறாய் என… பிறர் துயர் களைய[…]

இ(ஈ)ப்பிறப்பு

  பிஞ்சுப் பருவத்திலே பிழையாக பிச்சை ஏந்தி நிற்பதையும், யான் கண்டேன்; மங்கைக்கு மலர் தூவாமல்,திருநங்கை தஞ்சம் தேடுவதையும், யான் கண்டேன்; இனிமையான இயற்கையை,இருளில் கண் இமைத்துக் காண்பவரையும்,யான் கண்டேன்; ஓர் உயிர்க்கான உடலை, ஊருக்கே அளித்தவளையும்,யான் கண்டேன்; இப்பிறப்பைக் கண்ட கணமே பிரம்மன் மீது நன்றி கொண்டேன்!   கவிஞர்: விஸ்வஜித் ஆகாஷ், நான்காம் ஆண்டு,Automobile Department.  

ஊழல்

    ஊனமுற்ற சமுதாயம் உழைப்பை மறந்து ஊழலை நம்பியது, சிறுதுளியும் சேர்ந்து பெருவெள்ளமாக பெருக்கெடுக்க நாடே நஞ்சாகியது, தரமில்லா தாவரங்கள் அரியாசனத்தில் அமர, வாசமான மலர்கள் கால்வாயில் கரைகிறது, சட்டத்தின் எதிரே கள்வனின் மொழியை அரசன் ஏற்க காசோலையே காற்றாகியது,     நெழிந்த நாட்டை உயரம் உயர்த்த நீயே உரமாகு என் தோழா!!!!   கவிஞர்: விஸ்வஜித்ஆகாஷ், நான்காம் ஆண்டு, Automobile Department.

வேசி

  உலகே உறங்கையில் உன் விழிகள் விழிக்கும்;   உணர்வுற்ற உள்ளங்களுக்கு உன் விருந்து அமிழ்தம்;   பாவனைகள் மெருக்கேற்றினாலும் உன் பாதைகள் வலி தாங்கும்;   உன் உணவுக்காக உன் உடலே உணவு ஆகும்;   துணையற்ற உன்னை பிறர் வினைத் தாக்கும்;   உன் தேகம் தோய்ந்தாலும் உன் உயிர் ஏங்கும்;   சந்தர்ப்பம் எனச் சாடிய சமுதாயத்துக்கோ,   உன்னால் தாகம் தீர்த்துக் கொண்ட சாமானியனுக்கோ ,   உன் தியாகம் தெரியுமா?[…]

வகுப்பறை – கவிதை

தூக்கம் தெளியாத கண்களுடன் துள்ளிக் குதித்த இதயங்கள்! லெக்ட்சர் இல்லை என்றவுடன் உற்சாகமாக ஊர்சுற்ற திட்டங்கள்! கண்ணில் ஆர்வத்துடன் கதையடிக்க – காத்திருக்கும் கவிதைப் பொழுதுகள்! பசி வந்து ஆட்கொண்ட வேளை மேஜைக்கடியே திறப்போம் திண்பண்டங்கள்… வகுப்பின் இறுதி மேஜையின் இம்சை முதல் மேஜையின் Entertainment ஆக சத்தமின்றி கனவில் சாதனை செய்யும் சிகரம் தொட பிறந்தோர் எழ! மூன்றே விநாடிகளில் முணுமுணுத்தப்படி காதைக் கடிக்கும் Comments! ஒலி எழும்பாத ஓசையில் குலுங்கி குலுங்கி சிந்தும் சிரிப்பு![…]

உனை பார்க்க ஏங்கிடும் அன்னையின் குறள்

  உணவிற்கு உறைவிடமே! உன்னத பசிபோக்கும் பார் எங்குமே! உழவனே ! நீ இல்லையெனில் நாடெங்கும் பதர்நிலமே! உனை அழித்து நீ உணவளித்தாய், உனை மறக்க சினம் தகர்த்தாய். உந்தன் தாயின் மனமோ உன் உழுநிலம், உந்தன் உயர்ந்த குணமோ பிறர் மனம் மறந்திடும். அன்று பிறர் வாழவோ நீ உயிர்கசிந்தாய், இன்று நீ வாழவே துயர்அடைந்தாய்! உழவனே!     பிறரின் சுயநல எண்ணத்தினால் மறைக்கப்பட்டது உன்உயிர் தியாகம். உனை நீங்கினால் அக்கணமே எம்முயிரும் நீங்கும்[…]