பாரதம் எதை நோக்கி ?-பாகம் 3

    ஜனநாயகத்தில் அரங்கேறும் ஒரு சில நிகழ்வுகளை அரை பக்கத்தில் அடைத்து விட ஒரு எண்ணம் …. உணர்ச்சிகளும் எண்ணங்களுமே நம்மை ,நம்மில் ஊடுருவி ஆள்கின்றன என்பேன் . உணர்ச்சிகளைக் கட்டுக்குள் அடக்கும் வித்தையே நாயையும் நரனையும் வேறுபடுத்தி நிற்கச் செய்கின்றன . இரண்டாம் பதிவில் நாட்டில் நடந்தேறும் சம்பவங்கள் என்று குறப்பிட்டிருந்தேன் …. ஆம் கடவுளுக்கு இணையென நம் கலாச்சாரம் கருதும் கன்னியின் கற்பை அவளின் பலவீனம் எனக் கருதும் காமுகர்ளின் அருஞ்செயல்களைப் பற்றியே[…]

ஜீவநீர்

      ஒரு ஞாயிறு பொழுதில் சலனமின்றி தகிக்கும் அனலி வியர்வை துளிகளென கன்னத்தைக்கடக்க உலர்ந்த உதடுகள் ஒரு முத்தமேனும் உதிர்க்க உலாவுதே… தாகம் தணிக்க அவளுமில்லை வாழ்ந்து இனிக்க நெஞ்சமுமில்லை எனினும் என்ற சொல்லே ஒரு அடி எடுத்து வைக்க கவிழ்ந்த கண்களும் ஒடிந்த மனதும் எனை இழுத்துப்பிடிக்க கதிரென வியாபிக்கிறாள் எங்குமவள் ஒளியே சுவாசமென நகர்கிறேன்… உச்சி தொடும் நேரம் எனக்கும் சூரியனுக்கும் ஒரு அங்குல இடைவெளி போல் வெப்பம் கடலென கனக்கிறது.[…]

பாரதம் எதை நோக்கி -பாகம் 2

    வந்தோரை வரவேற்கும் நல் விருந்தோம்பல் கொண்டும் வாசல் தோறும் கொஞ்சி விளையாடும் மழலைகளைக் கொண்டும் பச்சை வண்ணமே பட்டாடையாகக் கொண்டும் நித்தமும் நிம்மதியாக வாழ்ந்த தேசம் நம் இந்திய தேசம் .இன்றோ செந்நீர் ஊறிய பாரதத்தில் நாட்டிற்காக உயிர்த் தியாகம் செய்த காலம் மாறி நாட்டிற்காக ஒரு ரூபாய் கூடச் செலுத்த தயங்கும் காலம் வந்துவிட்டது .அதை காட்டிலும் இன்று நாட்டில் நடந்தேறும் சம்பவங்களைக் கேட்டால் . செவிகளை அடைத்துக் கொள்வதைக் காட்டிலும் அறுத்துக்[…]

வாழ்வா சாவா நிலை

  வாழ்வா சாவா நிலை. அச்சம் அசுர பலத்தோடு என்னை எட்டி உதைக்க பலவீனமான உடல் எளிதில் தவறி விழ…. உடல் சற்று நேரம் கழித்து மேலே எழ…. மீண்டும் உதைக்கும் அச்சம்… அழிவின் அச்சம்…. அழிந்தாலும் பரவாயில்லை என்று போரிடலாமா???? அச்சம் அதையும் அழிக்கும் மகா பலசாலி உதவி புரிய வரும் அன்புள்ளங்களையும் அழிக்கும் வல்லமை வாய்ந்த அசுர பலம் வாய்ந்த இவ்வரக்கனை போரிட்டு வென்றாலும் மீண்டு எழுந்து ஏளனமாய் சிரித்து என் பலத்தை உரிந்து[…]

வாழ்த்து பாடல்

  கஜமுக விக்னேஷ்வரா எம்மை காக்க ஓடி வா ஏக்கதந்த ஞான பண்டிதா அரவணைப்பாய் கணேஷ்வரா முடிவில்லா விண் ஆளும் முதற் பொருள் நீயே கையிலாய நாதனின் தலைப் பிள்ளையாரே தினம் போற்றும் அடியோரின் தடங்கல்கள் நீக்க மூஷிகன் மீதேறி அருள் தருவாயே இத்திருநாளில் உன்னைப் போற்றும் எளியோர்கள் நாங்கள் எந்நாளும் இதைத் தவறாமல் செய்திடுவோமே வக்ரதுந்த ஓம் சித்தி விநாயகா – உன்தன் அருள் சேவடி தினம் நாடி வருவோமே.   கவிஞர் : க. பவித்ரா ,இரண்டாம்[…]

ஆழியின் குரல்

  செந்நிற சூரியன் அக்னி கதிருடன் என்னுள் அஸ்தமனம் ஆக; விண்ணின் வெம்மையில் மிதந்த முகில்களைக் காரிருள் சூழ; உலர்ந்த மணலுடன் உறவாடி அலைகள் நுரை எழுப்ப; உவர்ப்பு காற்று வெப்பம்நீத்து குளிர் வீசும் அந்தியில் ; என்கரையோரம், இவற்றை பாராமல் கண்ணீர் சிந்தும் பெண்ணே! சோகத்தை கால்தடங்களிடம் கூறி எம்முடன் கொஞ்சி விளையாடிடு; துன்பத்தை சிப்பிக்குள் புதைத்து இயற்கையோடு காதலில் விழு! – ம.தினேஷ்.   கவிஞர் : ம.தினேஷ் ,மூன்றாம்  ஆண்டு Automobile .  

ஓர் விவசாயின் குமுறல்

ஊருக்கே சோறுபோட்ட இனம் என்ற பெருமையை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு உண்ணும் ஒருவேளை உணவுக்கும் வழி இழந்தோம்.நகரமயமாக்கலுக்காக காடுகளை அழித்தார்கள்.விவசாய நிலங்களை எல்லாம் வீட்டுமனைகளாக்கினார்கள்.ஆறுகளை எங்கே போவோம் நாங்கள்:       பல்லாயிரம் கனவுகளுடன்(சில ஆயிரம் கடனுடன்) சித்திரை முதல் நாள் ஏர் பூட்டி உழவோட்டி மழைக்காக மருகி காத்திருந்து ஆடி பட்டம் தேடி விதைத்து ஆவணியில் உரமூட்டி,அடிக்கடி களையெடுத்து நீருக்காக ஏங்கி நிற்கையில் கார்த்திகையில் மழையடிக்க கனமாய் இருந்த மனம் மண்வாசக்காற்றிலே லேசாக.பயிரை ஓர் அடி[…]

இந்தியா எனது நாடு – கவிதை

  நான் ஒரு இந்திய நாட்டின் குடிமகன் நிகரில்லா பெருமை பெற்றது இந்நாடு வந்தாரை வாழ வைத்த திருநாடு செல்வ வனப்பும் எல்லை யில்லா பேரழகும் இயற்கை அன்னையின் தனிப் பெரும் பார்வையும் இமய மலையின் உன்னதமும் கங்கையின் தூய்மையும் காவிரி பாயும் வளநாட்டின் சோலைகளும் பச்சை போர்வை உடுத்திய கேரளமும் காந்தி பிறந்த குஜராத்தமும் நன் கோதுமை விளையும் அரியானா பஞ்சாப்பும் திறமையார்கள்  வழங்கும் வங்காளமும் இது போல் புண்ணிய பூமி எட்டுத் திசை நோக்கினும்[…]

சூழ்நிலை கைதியாக உணர்ந்ததுண்டா ?

  சூழ்நிலைக் கைதியான தருணமா?? அல்ல தருணங்கள் என்பதே சரியாகும் என்பது என் கருத்து. வாழ்வையே பலரும் சூழ்நிலைக் கைதியாகவே தானே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்…   யாரோ ஒருத்தரை சுட்டிக் காட்டுவது மதியீனம். நம் வாழ்வே, நாம் ஒரு சூழ்நிலைக் கைதிதான் என்பதைப் பல சமயங்களில் எடுத்துக்காட்டவில்லையா?   “இரவே! தினமும் ஏன் கறுப்பு உடை அணிகிறாய் பகலில் சாகும் சத்தியங்களுக்காகத் துக்கம் கொண்டாட…” -அப்துல் ரகுமான்   என்னவொரு கூற்று!!        […]

பெற்றும் பெறாமல்

    ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத மிகவும் சிறிய அக்கிராமத்து ஸ்டேஷனில் நான் பயணித்து வந்த ரயில் நின்றது. ரயில் வந்தபின் இருக்கும் பயணிகளின் ஓட்டமோ,தேநீர் விற்பவரின் இரைச்சலோ, போர்ட்டர்களின் ஆர்ப்பாட்டமோ இல்லை. ஒரே ஒரு ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் மட்டும் கையில் சிவப்பு,பச்சை கொடியுடன் நின்று கொண்டிருந்தார்.   அங்கிருந்த அமைதி என் மனதில் இல்லை. பூகம்பமும் இடியும் மின்னலும் புயலும் ஒரு சேர என்னை ஒரு வழி ஆக்கிக் கொண்டிந்தன.அதே நேரத்தில் ஒரு பெண் சுமார்[…]