முட்கள் பூத்த பெண் ரோஜா-கவிதை

நட்பின் ஊடே புரிதல் அற்றுப் போனதால் ஏற்பட்ட பிரிவின் வலியைத் தாங்காது குமுறி அழுகும் ஒரு வயது குழந்தையைத் தேற்ற முற்பட்ட போது அப்பிஞ்சு குழந்தையின் மழலை மொழியில் என் செவிக்கு எட்டிய சிலவற்றின் பதிவு….   அன்பிற்கினிய நீயும்,இளநங்கையென பூச்சொறியும் என் வீட்டு ரோஜாவும் ஒன்று தானோ?? தண்மை கலந்து தனிமை விரட்டும் தாய்மை கனிந்த நின் மனம் போலே பனி தங்கிய மெல்லிதழோடு இளநகை தவழ எனை ஈர்க்கிறதே என் தோட்டத்து ரோஜா! பிரிதலொன்றே[…]

நம்பிக்கை துரோகம் – கவிதை

      செங்குருதியும் பரிதியாய் சுட்டெரித்து வெகுண்டு எழ கையறு நிலை தனை ஏற்குமோ நெஞ்சம் ? வீறு கொண்ட வேங்கை அதை வெட்டி சாய்த்த வல்லவனும் ஒரு நாள் வல்லாறு பிடியில் சிக்கிய கதையென உடன் பயணித்த நய வஞ்சகர்கள் பிடறி கீழ் குற்றிக் கிழித்த காயங்களைத் தொடுகையிலே வலியால் துடிப்பது இதயமல்லவா? என் சொல்லித் தேற்றுவேன் துரோக கனலில் தீய்ந்த அகத்தை காலதேவனின் கண்கள் கயவர்களைத் தீண்டாதோ ? பொய் கூறிய சர்ப்ப[…]

பாரதம் எதை நோக்கி? – பாகம் 4

  ஆதி அந்தமில்லா வட்டமெனத் தன் வாழ்க்கையை வடிக்கவிருந்த நம் பாரதத்தாயின் மக்களைச் சட்டமெனும் வேலியிட்டு அன்று நல்வழிப்படுத்தினர் நம் முன்னோர்… ஆனால் இன்றோ அச்சட்டமே நமக்கு எதிராகி விடும் போலுள்ளது… ஆம்… அக்காலத்திற்கென இயற்றப்பட்ட சட்டங்களை இன்னமும் வைத்துக் கொண்டு “we are all under the constitution” என்று கூப்பாடு போடுவதில் என்ன பயன்?   பிறகு பாகுபலி கதை தான் இங்கும்… “இதுவே என் கட்டளை! என் கட்டளையே சாசனம்!…” கன்னிக்கும் நீதி[…]

Know Your Clubs – தமிழ் மன்றம்

தமிழ் மன்றத்தின் தலைவர் கார்த்திக் அவர்களுடன் ஓர் உரையாடல்: வணக்கம்,நான் கார்த்திக், தமிழ் மன்றம் மாணவர் அணித் தலைவன்.   1. எம்.ஐ.டி தமிழ் மன்றம் எப்போது தொடங்கப்பட்டது ? நம் மன்றமானது இரு ஆண்டுகளுக்கு முன் தொடங்கப்பட்டது. மூத்தவர்கள்(seniors) விஜயகுமார் அவர் நண்பர்கள் இருவரோடு கலந்து உரையாடி மன்றம் ஆரம்பிக்கலாம் என்று திட்டமிட்டனர். சென்ற வருடம் தான் மூத்தவர்கள் (seniors) ஆஷிக், கவுஷிக், அஜய், கீர்த்தனா மற்றும் ஐந்து ஆறு பேர் சேர்ந்து கல்லூரித் தலைவரிடம்[…]

கனவானான் கண்ணன்- கவிதை

  அடி மீது அடி வைத்து வனத்தினுள் கால் பதித்து செவ்வாய் இதழ் நடுங்க நடந்தாள் ராதை. கண் ஓரம் நீர் வடிந்த சுவடுகளைக் காற்று வருட கார்த்திகை குளிரில் தனியே நடந்தாள் கோதை வண்ண மலர் தோட்டத்தின் நடுவே கண்ணன் அவன் கைப்பிடித்து குழலிசையில் கரைந்ததை எண்ணி நடந்தாள் பேதை காரிருள் மேகங்கள் சூழ மழை நீரில் கண்ணீர் ஒளிய கண்ணனைத் தேடிக்கொண்டே நடந்தாள் விரிந்தை மாய மான் போல அவனும் மறைந்து இருக்க வலியிழந்த[…]

வீழ்ச்சி இனியில்லை! -கவிதை

  முடியாது என்பதை முடக்கிவிட பார். அவ்வாறு நினைத்திருந்தால் தேநீர் ஆற்றுபவரது முதுமை பலரது வாழ்வை நிர்ணயித்திருக்காது. சிறுதுளி தாங்காத கண்ணின் குழியாக இராது; வெள்ளத்தையும் உள்வாங்கும் கடலாக சோதனைகளை எதிர்கொள்! துவண்டுவிழும் நேரம்தனில், உன்னை வெளியேற்றியபோது ‘அவள்’ சிரித்த ஓசையின் தன்மையை நினைவுகூரு. நீரற்று உலர்ந்த இலைகளே தீயாக கொழுந்துவிட்டு வாய்ப்பளிக்க மறுத்த கானகத்தை சாம்பலாக்கும். கவிஞர்:ம.தினேஷ், மூன்றாம் ஆண்டு  ,Automobile Engineering.    

எம்.ஐ.டி – கவிதை

        கானல் நீராய் சென்ற கனவுகள் நீங்காமல் நெஞ்சோடு நினைவுகள் ஆகின.. புலம்பித் தீர்த்த பொழுதெல்லாம் புன்முறுவலாய் மாறிப் போயின… அழுது தீர்த்த காலமெல்லாம் அன்பைத்  திருப்பித்தந்தன… தோற்றுப்போன என் எண்ணமெல்லாம் தாங்கும் கரங்கள் தந்தனவே… காரிருள் என்றெண்ணிய இடம் இன்று களிப்பை மட்டும் தந்தனவே… சுயநலம் இல்லா மனிதர்கள் சேவை ஒன்றை சுகமாய் கொண்டு சிறகடிக்கும் என் சகோதரர்களும் ! சகோதரிகளும் !! காலம் தந்த வரமோ !! காவியமோ !!![…]

மறந்தோமா மனிதத்தை?

  கடந்து போகும் நாட்கள் களவு போகும் தருணங்கள் உணர்ச்சி பெருக்கில் கட்டுண்டு கைதியான மானுடர்கள் கிழிந்து போகும் நாள்காட்டி பக்கங்கள் உருண்டு ஓடும் தினசரி நிகழ்வுகள் கண்மூடி திறப்பதற்குள் நிகழ்காலம் கருப்பு வெள்ளை ஞாபகங்கள் நிற்க நேரமின்றி ஓட்டங்கள் தலைகால் புரியாமல் ஆட்டங்கள் நதி நீரில் மிதக்கும் பலகைகள் போல் குறிக்கோல் புரியாத வாழ்க்கைகள் இருபதாயிரம் நாட்களுக்கு எண்பதாயிரம் கனவுகள் கையறு நிலைகளில் சில நேரம் கசிந்து விழும் கண்ணீர் துளிகள் மனிதம் என்றால் என்ன[…]

பாரதம் எதை நோக்கி ?-பாகம் 3

    ஜனநாயகத்தில் அரங்கேறும் ஒரு சில நிகழ்வுகளை அரை பக்கத்தில் அடைத்து விட ஒரு எண்ணம் …. உணர்ச்சிகளும் எண்ணங்களுமே நம்மை ,நம்மில் ஊடுருவி ஆள்கின்றன என்பேன் . உணர்ச்சிகளைக் கட்டுக்குள் அடக்கும் வித்தையே நாயையும் நரனையும் வேறுபடுத்தி நிற்கச் செய்கின்றன . இரண்டாம் பதிவில் நாட்டில் நடந்தேறும் சம்பவங்கள் என்று குறப்பிட்டிருந்தேன் …. ஆம் கடவுளுக்கு இணையென நம் கலாச்சாரம் கருதும் கன்னியின் கற்பை அவளின் பலவீனம் எனக் கருதும் காமுகர்ளின் அருஞ்செயல்களைப் பற்றியே[…]

ஜீவநீர்

      ஒரு ஞாயிறு பொழுதில் சலனமின்றி தகிக்கும் அனலி வியர்வை துளிகளென கன்னத்தைக்கடக்க உலர்ந்த உதடுகள் ஒரு முத்தமேனும் உதிர்க்க உலாவுதே… தாகம் தணிக்க அவளுமில்லை வாழ்ந்து இனிக்க நெஞ்சமுமில்லை எனினும் என்ற சொல்லே ஒரு அடி எடுத்து வைக்க கவிழ்ந்த கண்களும் ஒடிந்த மனதும் எனை இழுத்துப்பிடிக்க கதிரென வியாபிக்கிறாள் எங்குமவள் ஒளியே சுவாசமென நகர்கிறேன்… உச்சி தொடும் நேரம் எனக்கும் சூரியனுக்கும் ஒரு அங்குல இடைவெளி போல் வெப்பம் கடலென கனக்கிறது.[…]