எதிலே நிம்மதி?

நிம்மதி வண்டுக்கு தேன் உண்ட பின் நிம்மதி நதிக்கு கடலில் இணைந்த நிம்மதி வண்டுக்கு தேன் உண்ட பின் நிம்மதி நதிக்கு கடலில் இணைந்த  பின் நிம்மதி கார்மேகத்திற்கு மழையை பொழிந்த பின் நிம்மதி மழைத்துளிக்கு மண்ணில் கலந்த பின் நிம்மதி   ஒளிக்கு இருள் நீக்கிய பின் நிம்மதி ஒலிக்கும் ஓசை இசையான பின் நிம்மதி காய்க்கு கனியான பின் நிம்மதி மண்ணில் வாழும் மாந்தர்க்கு உழைப்பின் பலன் கிடைத்த பின் நிம்மதி கவலைகள் ஒழிந்த பின் நிம்மதி வெறுப்புகள்,[…]

தோழி

  அவளின் நாணமாய் வளையும் பாதையின் முடியா தூரம் தான் எத்தனை? சிநேகிதனாய் மைல் கற்கள் நொடிகள் பாதம் கிழிக்கும் முற்கள் நடக்கையில் மோதும் புதுப் பூங்காற்று மனவெளி வழியில் காதல் நீரூற்று அவள் தீண்டிய கண்ணம் காதல் சின்னம் கைரேகையை மனது அறியும் என் துணை அவள் என்று என்றும் வாழும் நாள்வரை ஓயாமல் துடிக்கும் நினைவில் மூழ்கி முத்தெடுக்கும் என்னைக் கண்டவர்கள் “யார் அவள்?” என்று என்னைக் கேட்கிறார்கள் தோழி என்று சொல்லத் தான்[…]

Belong

I hear people say “The Universe boundless and infinite Surrounding us, suffocating us Withe the breadth of its expanse- The Universe; It makes me feel small, Inconsequential; Quite unimportant; Regardless of what I do or feel; It just goes on, And on And on…” Yet, I feel; Always thought: The Universe; With its finite infinity;[…]

Home

By Elango Prasad As the evening wind breezes, I walk down a crowded road. The light flashes and horn blazes I seek my humble abode. The trees that remain gently bow As i walk the black carpet. On my sight, familiar faces glow And they bid me after a moment. Not towering structures but suffice[…]

திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறாள்

By Vicky Muraliஉன்னை பார்க்கும் நேரத்தை விட பார்க்காத நேரத்தில் அதிகமாய் பார்க்கிறேன் ..!பார்க்கும் நொடியை விட… பார்க்காத நொடியில் காதல்ஒளிந்துகொண்டிருக்கிறது…..!நீ இருந்திருந்தால் கூட இவ்வளவு காதலித்து இருப்பேனா தெரியாது……!போனதால் மட்டுமே அந்த சுவடுகள் உள்ளது ……இருந்திருந்தால் சுவடுகள் காதல் சுவடுகள் செத்திருக்கும்….!உதட்டோடு உதடு ஓட்டுவதை விட உன் பார்வைக்காக காத்திருந்த நொடிகளிலே காதல்அதிகம் ….!காதலித்ததை விட நான் காதல் சொல்லும் முன் கடந்து செல்லும் முன் …இந்த பார்வை காதலா என்னும் சந்தேகத்தில் காதல் அதிகம்[…]

உயிரற்ற உடல் நீ

By Guru Prasath 29.9.14 அன்று எங்கள் நண்பன் முருகானந்தம் இறந்த போது எனது பேனாவில் வழிந்த கண்ணீர் கவிதையாக…. உயிரற்ற உடல் நீ உயிருள்ள பிணம் நாங்கள். மரணத்திற்கு உன் உடல் சமைக்கப்பட்ட பொழுதிலிருந்து உயிர்ப்பூ இரண்டும் வற்றா உப்புக் குளங்கள். பதினெட்டு வயதில் பரமனைச் சேர்ந்தாயே பாவிகள் நாங்கள் ஏதும் பிழை செய்தோமோ? விதியின் சதி உன் மரணம். இதோ இப்பொழுது வானம் அழுகிறது உன் பாதம் பதிந்த பாதைகளை நனைத்து. மூன்று நாட்கள் முழுதும்[…]