ஆழியின் குரல்

 

செந்நிற சூரியன் அக்னி கதிருடன்
என்னுள் அஸ்தமனம் ஆக;
விண்ணின் வெம்மையில் மிதந்த
முகில்களைக் காரிருள் சூழ;
உலர்ந்த மணலுடன் உறவாடி
அலைகள் நுரை எழுப்ப;
உவர்ப்பு காற்று வெப்பம்நீத்து
குளிர் வீசும் அந்தியில் ;
என்கரையோரம், இவற்றை பாராமல்
கண்ணீர் சிந்தும் பெண்ணே!
சோகத்தை கால்தடங்களிடம் கூறி
எம்முடன் கொஞ்சி விளையாடிடு;
துன்பத்தை சிப்பிக்குள் புதைத்து
இயற்கையோடு காதலில் விழு!

– ம.தினேஷ்.

 

கவிஞர் : ம.தினேஷ் ,மூன்றாம்  ஆண்டு Automobile .